Vingen bröts av nattens kalla vind, Det var inte krig som föll, utan tiden själv. I mörkret går jag, där ingen kan följa, En ängel utan stjärnor, förlorad, men levande. Och vad är nattens hem, om inte förlorad ro? Mina händer sträcker sig, men ingenting svarar. Kan du höra mina vingslag i vinden, Eller är jag bara en skugga för dig? Förlorad i mörkret, där drömmar dör, Jag är den tysta, den som har fallit. Kan du höra mina vingslag i vinden, Eller är jag bara en skugga för dig? Förlorad i mörkret, där drömmar dör, Jag är den tysta, den som har fallit.